کفش مناسب دوران بارداری

برای خرید کفش مناسب دوران بارداری، ظاهر آن نباید اولویت اصلی باشد؛ چون این انتخاب، مستقیماً روی راحتی روزانه، تعادل بدن، سلامت کمر، زانو و حتی کیفیت خواب شما اثر می‌گذارد. با پیشرفت بارداری، بدن تغییرات زیادی را تجربه می‌کند: افزایش وزن، جابه‌جایی مرکز ثقل به سمت جلو، شل شدن رباط‌ها، ورم پاها و … همه‌ی این‌ موارد باعث می‌شوند کفش‌هایی که قبلاً راحت بودند، حالا تنگ، خسته‌کننده یا حتی خطرناک شوند.

در این مطلب اهمیت کفش در بارداری را بررسی می‌کنیم و شما را راهنمایی می‌کنیم که چه معیارهایی را در هنگام انتخاب و خرید در نظر داشته باشید. پس تا انتها با اسپرینگ همراه باشید.

چرا انتخاب کفش در بارداری اهمیت زیادی دارد؟

در دوران بارداری چند تغییر مهم در پاها و سیستم اسکلتی-عضلانی رخ می‌دهد:

• هورمون ریلکسین رباط‌ها و تاندون‌ها را شل می‌کند تا لگن برای زایمان آماده شود. این شل‌شدگی قوس کف پا را کاهش می‌دهد و ممکن است باعث صاف‌تر شدن پا شود.
• وزن بدن بیشتر افزایش می‌یابد و فشار بیشتری به پاها، زانوها و کمر وارد می‌کند.
• مرکز ثقل بدن به جلو جابه‌جا می‌شود و تعادل را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• تغییر ترشح مایعات و فشار رحم روی عروق باعث ورم پا و مچ می‌شود.
• شرایط جدید بدن باعث تغییر الگوی راه رفتن شده و فشار نامتعادل روی پا ها ایجاد می‌کند.

کفش های مناسب برای دوران بارداری کدامند؟

کفش‌های مناسب بارداری دوران باید ترکیبی از راحتی و ایمنی باشند. موارد زیر می‌توانند انتخابهای مناسبی باشند.

• کفش‌های ورزشی رانینگ و پیاده‌روی

این مدل‌ها معمولاً بهترین انتخاب روزمره هستند. کفی ضربه‌گیر و پنجه جادار دارند و به خوبی گودی کف پا را پوشش می‌دهند. برای پیاده‌روی روزانه، رفتن به سرکار یا فعالیت‌های سبک عالی هستند و فشار ناشی از وزن اضافی را به خوبی جذب می‌کنند.

• کفش‌های طبی و ارتوپدی

این کفش‌ها کفی آناتومیک دارند که قوس کف پا را حمایت می‌کند و فشار را به طور یکنواخت پخش می‌نماید. اگر دچار درد کف پا، پاشنه یا احساس خستگی زودرس هستید، این مدل‌ها بسیار مفید هستند. بسیاری از متخصصان توصیه می‌کنند داخل کفش‌های معمولی هم از کفی طبی جداگانه استفاده کنید .

• صندل‌های استاندارد

در فصل گرم، صندل‌هایی با بندهای قابل تنظیم، کفی نرم و پاشنه کوتاه و پهن گزینه‌های خوبی هستند. مدل‌هایی که کاملاً صاف باشند یا فقط یک بند ساده داشته باشند، معمولاً توصیه نمی‌شوند چون ایمنی کافی ندارند و ممکن است باعث خستگی زودتر شوند.

• کفش‌های بدون بند

در ماه‌های آخر که خم شدن سخت می‌شود، این مدل‌ها پوشیدن و درآوردن را بسیار آسان می‌کنند. در ضمن همچنان صاف نبودن کف پا و ضدلغزش بودن کفی آن بسیار مهم است.

• کفش‌های رسمی با پاشنه کوتاه و پایدار

برای موقعیت‌های خاص می‌توان از مدل‌هایی با پاشنه کوتاه و پهن استفاده کرد که ظاهر رسمی دارند اما همچنان استانداردهای ایمنی در آنها رعایت شده.

نکته: کفش‌هایی که استفاده از آنها در دوران بارداری توصیه نمی‌شود عبارتند از: مدل‌های کاملاً تخت و سفت، کفش‌های باریک و نوک‌تیز، دمپایی‌های ساده و هر نوع پاشنه بلند.

ویژگی های مهم کفش مناسب دوران بارداری

برای اینکه کفشی واقعاً مناسب باشد، باید ویژگی‌های زیر را داشته باشد:

• فضای کافی در پنجه و سایز مناسب

پاها در بارداری معمولاً پهن‌تر و گاهی نیم تا یک سایز بزرگ‌تر می‌شوند. کفش باید فضای کافی برای انگشتان داشته باشد و در طول روز با ورم سازگار شود. خرید سایز کمی بزرگ‌تر یا مدل‌های عریض در این دوران انتخابی منطقی است.

• حمایت از قوس کف پا

این مورد یکی از مهم‌ترین ویژگی‌هاست. کف کفش باید قوس کف پا را پوشش دهد تا از دردهای مرتبط  جلوگیری کند.

• کفی نرم و ضربه‌گیر با کیفیت

وزن اضافی در هنگام بارداری، فشار وارده به پا را چند برابر می‌کند. کفی‌های استاندارد که نرم هستند، خستگی و درد را به شدت کاهش می‌دهند.

• پاشنه کوتاه و پهن

پاشنه خیلی کوتاه یا کاملاً تخت تعادل را به هم می‌زند. پاشنه حدود ۱ تا ۲ سانتی‌متر و پهن بهترین تعادل را بین راحتی و امنیت شما ایجاد می‌کند.

• کف ضدلغزش با آج مناسب

با تغییر تعادل بدن، خطر سر خوردن بیشتر می‌شود. به همین دلیل داشتن زیره لاستیکی با چسبندگی خوب ضروری است.

• جنس قابل تنفس و انعطاف‌پذیر

رویه پارچه‌ای، مش یا چرم نرم اجازه می‌دهد پا نفس بکشد و با تغییرات روزانه سازگار شود. در نتیجه پا کمتر احساس خستگی می‌کند

• قابلیت تنظیم

بند چسبی، کشی یا بندهایی که به سادگی باز و بسته می‌شوند، کمک می‌کند کفش را در طول روز با وضعیت پا هماهنگ کنید.

• سبک بودن

سبکی یکی از اصلی‌ترین مواردی است که نباید فراموش کنید. کفش خیلی سنگین خستگی را بیشتر می‌کند، مخصوصاً در ماه‌های آخر. حتی اگر در هنگام خرید احساس خوبی داشته باشید، توجه داشته باشید که وزن زیاد کفش ممکن است در طولانی مدت اذیت‌کننده باشد.

آیا کفش پاشنه بلند برای زن باردار ضرر دارد؟

پاسخ کوتاه این است: بله، به طور کلی پوشیدن کفش پاشنه بلند در دوران بارداری توصیه نمی‌شود و می‌تواند مشکل‌آفرین باشد. دلایل اصلی این موضوع را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:

1. مرکز ثقل بدن که از قبل به سمت جلو جابه‌جا شده، با پاشنه بلند بیشتر به جلو می‌رود. این کار فشار روی کمر، لگن و زانوها را به شدت افزایش می‌دهد و کمردرد را تشدید می‌کند.
2. در دوران بارداری تعادل بدن کاهش می‌یابد و کفش پاشنه‌بلند خطر افتادن را بالاتر می‌برد.
3. فشار روی جلوی پا و انگشتان بیشتر می‌شود. با توجه به ورم و شل شدن رباط‌ها، این فشار می‌تواند باعث درد، التهاب و حتی مشکلات طولانی‌مدت شود.
4. گردش خون در پاها مختل‌تر می‌شود و ورم را تشدید می‌کند.
5. در ماه‌های آخر که شکم بزرگ است و دید روی پاها و موانع کمتر می‌شود، خطر پیچ‌خوردگی یا زمین خوردن بیشتر است.

پس برای موقعیت‌های رسمی، کفش‌های رسمی با پاشنه کوتاه و یا حتی کتانی‌های استاندارد جایگزین بسیار بهتری هستند.